Papież w jedności ze wszystkimi biskupami

Każdy człowiek może poświęcić samego siebie i może także poświęcić swych bliźnich. Jednakże w Fatimie, Matka Boża poprosiła, by ten akt poświęcenia Rosji dokonany został przez najwyższą władzę duchową na ziemi — przez Papieża. Nie tylko jednak przez samego papieża, lecz w łączności ze wszystkimi biskupami świata — inaczej mówiąc przez Piotra oraz Apostołów, reprezentowanych przez biskupów.

Matka Boża zażądała poświęcenia konkretnego narodu, skrępowanego przez moce apokaliptycznej bestii, lecz także poświęcenia, ofiarowanego przez poszczególne osoby, niezbędnego dla jego skuteczności.

Każdy człowiek z osobna może poświęcić samego siebie i — sensie wyżej wyjaśnionym — może także poświęcić swych bliźnich. Jednakże w Fatimie, Matka Boża poprosiła, by ten akt poświęcenia dokonany został przez najwyższą władzę duchową na ziemi — przez Papieża. Nie tylko jednak przez samego papieża, lecz w łączności ze wszystkimi biskupami świata — inaczej mówiąc przez Piotra oraz Apostołów, reprezentowanych przez biskupów.

W historii Kościoła Katolickiego jest tylko jeden moment, w którym Papież w sposób widzialny działa ze wszystkimi biskupami świata: dzieje się to na soborze powszechnym, kiedy głowa Kościoła wzywa wszystkich biskupów dla nadzwyczajnego aktu władzy w Kościele, czyli wyrażenia nadzwyczajnego magisterium, dotyczącego najbardziej istotnych kwestii w życiu Kościoła. W historii odbyło się tylko dwadzieścia jeden takich soborów.

Zupełnie jasnym jest zatem, że Nasza Pani zobowiązała do takiego aktu poświęcenia najwyższe władze Kościoła. Co to oznacza? Dlaczego to uczyniła?

Pierwszym i najbardziej oczywistym powodem było Jej pragnienie ukazania światu ogromnej wagi jej słów w Fatimie w kontekście „ostatnich środków zbawienia”, w czasie ostatecznego konfliktu na świecie. Im bowiem istotniejsze jest działanie, tym bardziej jego wykonanie leży w gestii wyższych władz. Jako, że Matka Boża zażyczyła sobie poświęcenia Rosji przez Papieża i biskupów, wskazała w ten sposób na ogromną wagę swojej prośby. Nie do pomyślenia jest zatem, byśmy zlekceważyli takie wezwanie.

Po drugie, Jej żądanie jest związane z postępowaniem najwyższego autorytetu nauczycielskiego Kościoła, władzy, która uroczyście ogłasza pewne doktryny jako prawdy Wiary, wywodzone z objawienia i apostolskiej tradycji. W ten oto sposób oświadczenia czynione „ex cathedra” nazywamy dogmatami. Ostatnim z nich, ogłoszonym przez Kościół był ten, dotyczący Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z duszą i ciałem do nieba. Od tego czasu czekaliśmy na inne uroczyste stwierdzenie dogmatyczne, dotyczące Matki Bożej jako Pośredniczki wszelkich łask, co oznacza, że jest Ona skarbnicą wszystkich łask dla nawracania i uświęcenia dusz oraz że jej zadaniem jest rozdzielanie tych łask duszom. Sobór Watykański II był dobrą okazją do ogłoszenia tej doktryny jako dogmatu wiary, ponieważ wielu biskupów i ojców soborowych tego oczekiwało, jednakże modernistyczni biskupi na Soborze zapobiegli temu. Wszystkie objawienia w Fatimie w pełni ukazują, że Niepokalane Serce Maryi jest kanałem dla wszystkich łask nawracania i uświęcenia ludzkości, zarówno w wymiarze indywidualnym jak i społecznym. Jej obietnica nawrócenia Rosji jest niczym innym jak najwyższym wyrazem Jej mocy jako Pośredniczki. Jej potęga została uderzająco ukazana podczas Cudu Słońca, jednakże nawrócenie całego narodu, odłączonego od Kościoła i wrogiemu Bogu byłoby z pewnością jeszcze bardziej niesamowite. Jakże właściwym byłoby, gdyby Ojciec Święty wraz ze wszystkimi biskupami świata ogłosiłby dogmat Matki Bożej Pośredniczki, jednocześnie spełniając Jej życzenie dotyczące poświęcenia Rosji, stwierdzając: „Wierzymy, że Matka Boża jest Pośredniczką wszystkich łask. Od czasu, gdy obiecała Ona łaskę nawrócenia dla najuboższego i najbardziej udręczonego narodu na świecenie, pragniemy uczynić zadość jej pragnieniu poświęcenia go Jej w hołdzie naszej stanowczej wiary w skuteczność dogmatu, który tym samym ogłaszamy”.

Po trzecie, życzenie Matki Bożej, dotyczące poświęcenia Rosji pokazuje, że Fatima była wydarzeniem nadzwyczajnym i powszechnym w historii Kościoła Katolickiego, w nim i dla niego. Zamiarem Naszej Pani nie jest obchodzenie porządku, ustanowionego przez Jej Boskiego Syna. Nie ma od tej zasady żadnych wyjątków, tak jak w Kościele istnieją dwie równoległe władze – jedna, której sednem jest regularna troska o Kościół, będąca zadaniem hierarchów, oraz nadzwyczajna „interwencja” Matki Bożej dla tych, którzy czerpią pożytek z Jej objawień. Bez wątpienia pragnie Ona, by przesłanie Fatimy zostało wliczone w poczet najważniejszych wydarzeń w Kościele powszechnym, uznane przez najwyższą władzę – „Papieża i wszystkich biskupów”. W I tomie rozważaliśmy objawienia w Fatimie jako uroczyste przypomnienie doktryny Kościoła w różnych aspektach, szczególnie zaś tych najbardziej zaniedbanych i zdradzonych prawd we współczesnym świecie, nawet wśród katolików. Podporządkowanie się najwyższej władzy kościelnej żądaniom Matki Bożej odnowi to zapomniane i pogardzane nauczanie Kościoła.

Po czwarte, kluczowym zadaniem Papieża i biskupów jest kierowanie katolikami w ich duchowej walce. Kościół na świecie jest Kościołem Wojującym w stanie ciągłej walki ze straszliwym wrogiem. Kiedy „błędy Rosji” zaczęły się rozprzestrzeniać na cały świat, Papież Pius XI (a następnie Pius XII) natychmiast pojął, że komunizm był frontalną napaścią wroga, skierowaną na zniszczenie Kościoła. Na tym poległa właśnie najważniejsza odpowiedzialność Pasterza, by bronić swoich owiec i znaleźć odpowiedni sposób na przeprowadzenie kontrataku, a przynajmniej na kontrolę nad zniszczeniami, poczynionymi przez wrogie siły. Gdy Turkowie napadli na Katolicką Europę, to właśnie papieże byli organizatorami oporu, dzięki ich inicjatywie katolickie wojska zwyciężyły podczas kluczowych starć pod Lepanto (1571 rok), Wiedniem (1683 rok) czy Peterwardein (1716 rok). Ojcowie święci osobiście nie dowodzili chrześcijańskim wojskiem, lecz  inicjowali krucjaty modlitewne, jednoczące chrześcijański świat w modlitwie różańcowej. Jednakże w dzisiejszych czas, gdy inwazja komunizmu przeciwko Kościołowi jest znacznie gorsza, niż w trakcie poprzednich światowych konfliktów, Papież także nie musi organizować armii i wprowadzać nowoczesnych sposobów obrony – tym zajmie się sama Matka Boża, która poprowadzi do wspaniałego zwycięstwa. Czyż tak nieprawdopodobny cud słońca nie był bardziej niż wystarczający, by udowodnić Jej moc? Czyż tak wielka liczba cudownych nawróceń dzięki nabożeństwu do Jej Niepokalanego Serca jest nie mniej uderzającym dowodem, że jej prośby w Fatimie w rzeczywistości SĄ prawdziwym rozwiązaniem i najpewniejszą bronią dla Kościoła i dusz? W Tuy Matka Boża zwróciła się do Papieża i biskupów, jak gdyby mówiąc do nich: „Moi ukochani Synowie! Przychodzę, by dać wam największe środki, potrzebne do zwyciężenia najgorszego z ataków w historii Kościoła. Przyjdźcie i weźcie ten dar!”

Jako, że obecny kryzys w Kościele jest przede wszystkim kryzysem papiestwa i hierarchii, wieloletniego niedbalstwa i tolerowania herezji wewnątrz Kościoła, ten uroczysty akt najwyższej władzy w Kościele na nowo ustanowiłby jedność w rządzeniu Kościołem z pomocą Matki Bożej, gromadząc Katolików wokół wiecznej prawdy katolickiej, o której Nasza Pani przypomina nam w Fatimie. Poświęcenie Rosji byłoby uroczystym wołaniem o „odnowienie wszystkiego w Chrystusie”. Byłoby to także pośrednim potępieniem wszystkich błędów i herezji naszych czasów. Co więcej, byłoby także początkiem oczyszczenia samego Kościoła z błędów, które nastąpiły po Soborze Watykańskim II. Ten ostatni skutek nastąpiłby niemal natychmiast, ponieważ poświęcenie Rosji Niepokalanemu Sercu byłoby jednocześnie końcem „ekumenizmu”, jednocześnie zaś wezwaniem wszystkich nie-katolików do nawrócenia.

Matka Boża pragnie, by ten akt poświęcenia był uroczysty a jednocześnie publiczny, jak i błędy Rosji są publiczne i powszechne. Publiczny akt poświęcenia byłby także podkreśleniem powszechnego wymiaru Fatimy – a więc nie samego tylko osobistego i prywatnego oddania się Matce Bożej. Najświętsza Maryja Panna nie jest przecież Królową jakiegoś ukrytego czy opuszczonego królestwa, lecz Władczynią naszego świata, całego rodzaju ludzkiego. Ona jest NASZĄ OSTATNIĄ NADZIEJĄ, zatem musi być uznana publicznie przez całą ludzkość. Publicznie wyrażona Jej cześć i uznanie jest publiczną czcią i uznaniem samego Pana Boga, który powierzył Jej Swój Kościół w czasach ostatecznych.

Warte naszej uwagi są także dwa następujące fakty:

Po pierwsze — Siostra Łucja stwierdza bez cienia wątpliwości, że taki akt powinien być jednocześnie aktem oddania i zadośćuczynienia. To ponownie ukazuje wagę zadośćuczynienia, obecnego w przesłaniu Matki Bożej w Fatimie. Zadośćuczynienia, które usuwa przed łaską przeszkody, walczy ze złem, skutecznie i aktywnie wyrzeka się grzechu i błędu oraz przygotowuje na powrót Prawdy. Błędy Rosji utrwalają obrazę i świętokradztwa przeciwko pierwszemu przykazaniu. Gdy ludzie są narażeni na tak olbrzymie zło, jedynie akt zadośćuczynienia może odnowić ludzkie dążenie do ponownego wyboru Prawdy, a w szerszym znaczeniu także spowodować, żeby Rosja ponownie stała się królestwem i własnością Maryi.

Po drugie — nawrócenie Rosji to jeszcze nie wszystko!. Kiedy Rosja powróci do prawowitej Wiary, Nasz Pan wymaga od Papieża i biskupów ciągłych wysiłków, by starali się o rozpowszechnienie i rozszerzenie nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. W szczególności dotyczy to zatwierdzenia i polecenia wiernym nabożeństwa Pierwszych Sobót. Z tej perspektywy poświęcenie Rosji zdaje się być uroczystą inauguracją „Królowania Maryi”, które będzie się rozwijać dzięki nawróceniu wielu dusz, szczególnie dzięki pierwszo-sobotniemu nabożeństwu. Nie możemy nigdy zaprzestać ofiarowywania Naszej Pani wszystkiego, o co Nasz Pan prosi!

ks. Karol Stehlin

Save

Save

Save

Save

Save

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s